مدرسه فمینیستی: در
بخش نخست این گزارش[۱] سعی بر آن بود که به جای همراهی با تفسیرهای رایج و متهم
کردن قربانیان خشونت (از جمله زرینکلاه) و بستن اتهام خودآزاری و شکنجهخواهی به
آنان، لااقل قدمی فراتر گذاریم تا شاید به عرصه شناخت و تفسیر معاصرتری از رفتار
نامتعارفِ قربانیان شکنجه، نزدیک شویم. به همین مناسبت در این بخش از گزارش سعی
شده که از منظر دیگری – عمدتاً فرهنگی - به موضوع خشونت علیه زرینکلاه پرداخته
شود تا شاید تأثیر و فشار احتمالی سنتها و باورهای فرهنگیمان نیز در برآمدنِ
الگوهای رایج خشونتورزی، و ظهور رفتار نامتعارف قربانیان شکنجه، تاحدودی مشخص شود.
