تاجی از انار / شعر / پرتو نوری علا

دستمالِ نازکِ سُرخم

گِردیِ شکمم را قشنگ می‎پوشاند؛ 

دورِ گردنم پیچیدند اما،

دستمالِ نازکِ سرخم را تهِ باغ.

به پیشباز بهارِ ۱۳۹۵ / شعر / پرتو نوری علا

بهار، با تردید میانه ندارد؛

تا خورشید، پردۀ ابر بشکافد

و سبزه بروید از زمین،

پشتِ سرما را خم کرده‎ست، بهار.

بخت اگر..../ شعر / پرتو نوری علا

بستم، بستم

بختِ دختر شاه پریان؛

تا بخت ات باز کنم 
بازپس دِه، عشق دزدیده ام را!

چهار رُويش: بلوغ، عشق، زایمان، یائسگی / شعر / پرتو نوری علا




بال وُ پَرِ پَروانگان وُ

 پيله‌های زردِ ابريشم.

 آشفته موی وُ برهنه‌پا، دخترک،

 سر در پیِ نسيم می‌گذارد؛

 
      طرح از گرافیست و هنرمند جهانی، نگار صمیمی آثاری  

آقای ما / شعر / پرتو نوری علا

آقای ما

صحتِ نظراتش را 

بی سند و مدرک نمی‎گذارد؛

برای جُفتک‎ اندازی

جَفنگ‎یاتش را با کلام سعدی مزّین می‎کند: 

بُرو! / شعر / پرتو نوری علا

با خیالِ تخت، با تختِ کفش،

گذر کردی، بر رنجِ دست‎بافتِ فرش

اما لَشِ تو، هنوز، در تشتِ مسیِ نسوز...

لب‎دوز مانده‎ام چه کنم؟

سلسله بر دست در برج اقبال / شعر / پرتو نوری علا

پنج صبح در هفته، 
پنجاه هفته در سال


خورشيدم در آينۀ اتوبوس‌ها طلوع می‌کند
و هر روز در عدالتخانۀ قديمی

بر روی ميزی کوچک


در انتظار من است گلدانی از بنفشه صحرايی

يک جلد فرهنگِ انگليسی - فارسی 


مقداری خرده‎ريز، و تَلی از احضاریه.

فردا / شعر / پرتو نوری علا

تا آماده کنم فردا را

فرومی‌آیم از خیالِ برج وُ بارو؛ 

یک پله در میان، دوتا یکی.

به مناسبت روز جهانی زن / انسانم من / شعر / پرتو نوری علا

در بخش اول این شعر، صدای برآمده از ارزش های جامعه ای پدر/ مرد سالار، زن را خطاب می کند و در بخش دوم، این صدای زن است که می خواهد خود را از تمام ارزش هایی که آن جامعه، همانند تارِ عنکبوت، بر او تنیده، رها سازد.
"انسانم من"، از سومین دفتر شعرِ پرتو، به نام "زمینم دیگر شد"، چاپ دوم، انتشارات سندباد، لس آنجلس، 2005، برگرفته شده است.
طرح روی جلد کتاب، از نگار آثاری است.



گندم سرخ / شعر / یادداشت / پرتو نوری علا

بیست آبان، سالروز جان باختن دکتر غفار حسینی، یکی مبارزین سرفراز ایرانی است که در تمام عمرش، با بی عدالتی و بدی مبارزه کرد. غفار حسینی، شاعر، نویسنده، مترجم، محقق، و عضو کانون نویسندگان ایران بود.

چرا پیر نمی شوم؟ / شعر / پرتو نوری علا

گوئی زمان

نادیده ام گرفته است؛

شنوای برهم خوردنِ بال مگس ام

بینای ذره ها،

آگاهِ آنات وُ بویای عطر آزادی. 

ثبت می کنم / شعر / پرتو نوری علا

این شعر در مراسمی  که در سیزدهم سپتامبردر تورنتو / کانادا به مناسبت  " روز همبستگی با زندانیان سیاسی ایران"، برگزار گردید، قرائت شد.