جهان آفرین، شیطان و خدا / اسماعیل وفا یغمائی

بخشی از لوحه سومری در مورد توفان نوح 

زی سودرا در کنار همان دیوار ایستاده بود که ندایی شنید:
«در کنار دیوار و در سمت چپ بایست
رازی با تو در میان می نهم، گوش دار؛
به سخنان من گوش فرا ده:
طبق ... ما، توفانی مراکز پرستش را واژگون می کند، 

و نسل بشر را به نابودی می کشد . ..؛ 

            پیکرۀ گیلگمش در موزۀ لوور پاریس

زمزمه ای با «مرضیه» / شعر / اسماعیل وفا یغمائی

در پنجمین سالگرد سفر آن عزیز

نیستی تو! سنگ گوری، گمشده

درگوشه ای از

            کهکشان

                درکهکشان

                        تا کهکشان‎ها

چهار رباعی / شعر / اسماعیل وفا یغمایی

رباعیات

زاهــد تو و بر جبیــنِ  تو داغ خـــدا 

سجاده ومُهر وسبحه و ذکر و دعا
ســجاده من تنــی اســت زیبــا امـا
که داغ لبش بجــاست روی لب ما 

العشق و اکبر / شعر / اسماعیل وفا یغمائی

دوراز نگاه وُ چشم تو در قلب من عیان

لب، تشــنۀ تنت، تنم ای  آرزوی  جان

دراین هوارخون وُجنون هرچه بود رفت

بر باد وُ می‎وَزد  به  لبـانِ  تـو همچنـان 

سرود مهرگانى / شعر / اسماعيل وفا يغمائى

پيش ازآن كه ابر نكبت و سوگ بر ايران بارش آغاز كند و علفهاى تاريك و هرز امكان رشد پيدا كنند، سرزمين ما سرزمين جشنها و شادى ها بود.

لبان تلخ تو / شعر / اسماعیل وفا یغمائی

کنون که باده و پیمانه هر دو بر لب ماست

لبان تلخ تو مجموع شهد کندوهاست

بگو به شیخ برو با خدای خود که مرا

لب حبیب نشان وجود بار خداست

با داعشیان، شعر، اسماعیل وفا یغمائی

این قصیده را به 
دکتر اسماعیل خوئی و شهامتش 
در بیان حقیقت تقدیم میکنم.

عمرش دراز باد

نفرین به الله و اکبر، 
 الله و اکبر گر این است

یزدان گراین است، 
ابلیس، شایسته ی آفرین است

خارجه نشین، شعر، اسماعیل وفا یغمائی

شکسته حال و خسته

چشمهایش، نیمه باز و نیمه بسته

کوله ای فرسوده روی دوش

چه تنها میرود، این مرد، این زن

عابر غمگین ترین، تاریکتر، خلوت ترین برزن.

**

نمی داند کسی او کیست، میدانند برخی و نمیدانند

که روزی یا شبی ، در آخرین روز بهار آغاز تابستان

فکندش تند بادی نا بجا و نا بهنگامش

بدینجا! از کجا؟ از گوشه ای بس دور و دیر از بی نشانستان.

**