گرامیداشت سیمین بهبهانی در"خانه ایران"، تورَنس / لس آنجلس

به مناسبت درگذشت شاعر شجاع، معترض و مبارز ایران،

 خانم سیمین بهبهانی

که خوب و بدِ تاریخ معاصر کشورمان را در شعرش جاودانه ساخته، 

و عُمال ظلم و زور را فاش و رسوا کرده است 

"خانه ایران" در شهر تورَنس (لس آنجلس)، 

یاد و اهمیت آثار او را گرامی می دارد

این مراسم با حضور 

پرتو نوری علا و فریدون فرح اندوز

برگزار خواهد شد

هفتم سپتامبر 2014، از ساعت 5 تا 7بعد از ظهر 

تلفن تماس 1051-375-310

صلاحیت ادبی علی خامنه ای، مقاله، حسین نوش آذر

سیمین بهبهانی بارها در گفت‌و گوهایی که انجام داده، از دشمنی و ضدیت حاکمیت گلایه کرده بود. گفته می‌شود که غزل: «خواهی نباشم و خواهم بود دور از دیار نخواهم شد/تا گود هست، میاندارم، اهل کنار نخواهم شد» را هم در پاسخ به سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی سروده است.

سرانجام، مجمع عمومی کانون نویسندگان برگزار شد

سرانجام پس از یک دهه مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران در مکانی خصوصی، در حیاط یک مجتمع مسکونی در تهران، در شهریور 1393 برگزار شد. عده زیادی از اعضای کانون نویسندگان ایران از سراسر ایران در این مجمع حضور داشتند و کانون توانست انتخابات هیأت دبیران را برگزار کند. 
اعضاء کانون نویسندگان در مجمع عمومی سال 1393

سیمین: از میانه تا اوج، مقالۀ جدیدی از مجید نفیسی

اگر سیمین بهبهانی ( 93-1306) مجموعۀ شعر "خطی ز سرعت و از آتش" را در سال 1360 چاپ نمی کرد و همچنان به روش گذشتۀ خود، غزل، ترانه و چهارپاره می سرود، بدون شک نامش از کنار لعبت والا و ابراهیم صهبا فراتر نمی رفت و شاید تنها ترانه هایش (که به قول خودش آنها را برای پول می نوشت)(1) با صدای دلکش، الهه و پوران در خاطره ها به جا می ماند.

هرگز نزیستم با مرگ، شعر تازه منتشر شده ای از سیمین بهبهانی

هرگزنزیستم با مرگ
               با زندگی قرارم هست
گیرم که در زمستــانم
              میعاد با بهــارم هست
بر کاکتوس، دل بستم
             سرشار خار و زیبایی
احوالِ لطف و آزارش
             با خلقِ روزگارم هست
انگار غنچه یی در من
             از شعر بوسه می خواهد
با واژه عشق می‌ورزم    
               وقتی قلم به کارم هست

افتخار رهبر به آشنائی با اخوان،یادداشت، فرج سرکوهی

دفتر نشر آثار رهبرِ جمهوری اسلامی، امروز؛ و به مناسبت سالگشت درگذشت اخوان، دستخطی از مهدی اخوان ثالث م. امید، در دفتر آقای خامنه ای، منتشر کرده است.

حکمت جداسازی «سيمين» از «شاملو»، جمعه گردی ها، اسماعیل نوری علا

هشت سال پيش، يکی از جمعه گردی های من با اين کلمات پايان گرفت: «نمی توان شک کرد که همۀ بزرگان ما را روزگاری در اطراف شخصيتی يا بنائی مذهبی دفن کرده اند. با اين همه، امروز، ما آرامگاه سعدی را داريم و مدفن حافظ و بوعلی را، هر يک چون سروی سترگ برپای خود ايستاده و از هر های و هوی مذهبی وارسته.

خارجه نشین، شعر، اسماعیل وفا یغمائی

شکسته حال و خسته

چشمهایش، نیمه باز و نیمه بسته

کوله ای فرسوده روی دوش

چه تنها میرود، این مرد، این زن

عابر غمگین ترین، تاریکتر، خلوت ترین برزن.

**

نمی داند کسی او کیست، میدانند برخی و نمیدانند

که روزی یا شبی ، در آخرین روز بهار آغاز تابستان

فکندش تند بادی نا بجا و نا بهنگامش

بدینجا! از کجا؟ از گوشه ای بس دور و دیر از بی نشانستان.

**

نامه هائی به شاعری جوان؛ نوشتۀ راینر ماریا ریلکه، برگردان: عباس شکری

اخیراً عباس شُکری، نویسنده و مترجم خوب و پرکار معاصر، ترجمۀ کامل نامه های «راینر ماریا ریلکه» به شاعری جوان را ترجمه و منتشر کرده است. کتابی که مانیفست شعر ریلکه خوانده شده است.نامه هائی که هم در عصر خودش و هم اکنون بسیاری از شاعرها به آن به عنوان منبعی اثرگذار مراجعه می کنند. 
در واقع، می توان این کتاب را مانیفست شعر او خواند.

نخستین سالگرد همبستگی با زندانیان سیاسی ایران، همزمان با یادمان بیست و ششمین سالگرد کشتار تابستان 1367

تازگی و دیرینگی در شعر سیمین بهبهانی، مقاله، مجید نفیسی

در دو دهه اخیر، سیمین بهبهانی به صورت چهره ای بحث برانگیز درآمده است. گروهی از نوپردازان به او چون گردآفریدی گریخته از اردوی دشمن می‌نگرند و نوآوریهای او در قالب غزل را به حساب فتحی برای شعر نو می‌گذارند. دسته‌ای دیگر از نوگرایان برعکس به او چون اسب چوبین تروا نگاه می‌کنند و غزلهای نوین او را به مثابه آخرین تلاشهای «نو قدمایی» برای نجات کهن‌گرایی می‌دانند.

مستند سیمین بهبهانی، «از شعر این خانه»، به روایت جمشید برزگر، ویدیو

 انتشار در بی بی سی فارسی

Published on May 14, 2014

سیمای مهر ایران

MehreiranTV

کفش های سیمین، شعر، الف. ماهان

برای سیمین

سوم است

حراج می کنند

کفش های خانمِ بهبهانی را

در گرامیداشت سیمین بهبهانی، بانوی بزرگ شعر و ادب و مبارز راه آزادی و حقوق بشر در ایران

بزرگ بانوی شعر و ادب ایران، سیمین بهبهانی که نماد آزادیخواهان، مدافعان حقوق بشر و زنان مبارز برای کسب حقوق برابر با مردان بود، چشم بر جهان فرو بست. سیمین، بانگ رسای ستمدیدگان جامعه، سمبل مقاومت و ایستادگی مردم ایران در برابر حکومتگران جاهل و برآمده از اعماق تاریخ بود. او که یکی از بنیانگذاران برجسته کارزار مبارزه با اعدام (لگام) می باشد، با رفتن خود، همه ایرانیان آزادیخواه و مدافع حقوق بشر را در سراسر جهان در غم و اندوه فرو برد.

بهارانه، شعر، پرتو نوری علا

تقدیم به سیمین بهبهانی و چشم هایش

سیمین بهبهانی در مصاحبه ای تلویزیونی گفت:

"دیگر قادر به دیدن نیستم، چشم هایم فقط دِکوراند"

چشم هایت، سیراب ِ شبنم

از آغوش شب، به دَرمی آیند

و نگاهت، - تُرد وُ تازه-

پخش می شود در گستره افق

که هنوز هِلال ماه را در خود دارد.

تو بوده‌ای، تو هستی، تو می‌مانی، شعر، پرتو نوری علا

برای سيمين بهبهانی 

شبی مصاحبه راديويی آقای حسين مُهری را با خانم سيمين بهبهانی در ايران، گوش می‌کردم. کلام و صدايش مثل هميشه مهربان، پر از صداقت، و صراحت بود. اما زخمی بر آن نشسته بود. بی‌رحمانه مورد حمله و حتاکی‌ی برخی قلم به مزدان در ايران، قرار گرفته بود. مثل سايرين. مضافاً بر اين که زن بودن هم يکی ديگر از جرايمش بود. آقای مهری از ايشان پرسيد که چگونه است که با اين همه ناملايمات، شعرهای شما درخشش بيشتری پيدا کرده است، و سيمين در پاسخ گفت: «‌شايد به اين خاطر که مرکب شعرهايم، قطره اشک‌های من است».

رییس ‌دانا: "کانون نویسندگان در مراسم تشییع سیمین بهبهانی شرکت نمی‌کند"

فریبرز رئیس دانا، از اعضای کانون نویسندگان ایران، در متنی که در فیس بوک منتشر کرده، اعلام نموده است که کانون نویسندگان با دفن پیکر سیمین بهبهانی، بانوی شعر ایران در بهشت زهرا، بر خلاف وصیت او مخالف است. فریبرز رئیس دانا گزارش می دهد که ظاهراً وزارت اطلاعات و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با ترفندهایی تلاش کرده اند کانون نویسندگان ایران را از مراسم تشییع سیمین بهبهانی حذف کنند.

از قله ای که سيمين بر آن ايستاده است، مقاله، اسماعیل نوری علا

هنگامی که به سيمين خانم فکر می کنم انگار به همهء عمرم فکر کرده ام. پانزده ساله بودم که در اقتراح ادبی مجله ای به نام «آسيای جوان» شرکت کردم. موضوع اقتراح چنين بود «شاعر مورد علاقهء شما کيست و چرا؟» و من، در کنار عکس جوانم نوشته بودم «سيمين بهبهانی!» آن روزها دل خامم با شعر کلاسيک ايران اخت بود و از ميان معاصرانم سيمين را به سليقه ام نزديک تر می ديدم.

سوگوارم، سوگوارم، سوگوار سیمین، شعر، جهان آزاد

هیچ پرنده ای صدای دلم را 
چنین نسرود که تو با آوازت! 

تو بودی.
کسی بود که ستاره ها را
به مهتابی خانه فرا می خواند
و دریا را در یادها شناور می کرد.

بانوی همیشه بیدار ایران زمین! مقاله، شکوه میرزادگی

به سیمین بهبهانی،  

شاعر و روشنفکر خستگی ناپذیر ِ مبارزه ی مدنی با بیداد و بیدادگری

بانوی بزرگوار، برخی نامت را «بانوی غزل ایران» نهاده اند، یعنی تنها به بخشی از بزرگی های تو اشاره کرده اند اما برای من، همچون بسیاری از ایرانی های دیگری که شاهد سال های سال مبارزه ی خستگی ناپذیر تو بوده اند؛ بدون تردید تو بانوی همیشه بیدار ایرانزمین مان هستی. و برای همین دوست دارم اکنون از تو با خود تو بگویم:

سیمین بهبهانی؛ بیمار اما بیدار، مقاله، پرتو نوری علا

 سیمین بهبهانی، "شاعر ملی"* وطن ما، یا "نیمای غزل، سیمین"**، در بستر بیماری درگذشت. او بیمار اما همچنان بیدار بود. چرا که سالهاست "غمِ این خفتۀ چند"، خواب را در چشم تَرَ"ش شکسته است. و سیمین، با قلمش، با شعر سبز و شکوفایش، فاشگو و عدالتخواه، زبان خفتگان غمزده بوده است.

نظر آقای امیرحسین آمویی در باره پیوندسرا، همراه با پاسخ

حضور محترم سرکار خانم پرتو نوری علا

با درودهای صمیمانه

آغاز به کار "پیوندسرا" را به شما و دیگر عزیزانی که برای تأسیس و شکل گیری آن کوشیدند و همچنان می کوشند، از ته دل تبریک می گویم و برای آن آرزوی موفقیت دارم.

شادباش پیوند سرا، به مناسبت دومین کنگرۀ سکولار دمکرات های ایران، توسط پرتو نوری علا

https://www.youtube.com/watch?v=CAGpaOmnI60&feature=youtu.be

بسیار خوشوقت و مفتخرم که از طرف شاعران، نویسندگان و هنرمندانِ نهاد مدنی، اجتماعی، فرهنگی و سياسی ی "پیوند سرا"، صمیمانه ترین تبریک های خود را به برگزار کنندگان دومین کنگرۀ سکولاردمکرات های ایران، همزمان با یکصد و هشتمین سالگرد انقلاب مشروطه ایران، تقدیم نمایم.

متن بنيادنامۀ موقت «پيوند سرا»ی نویسندگان، شاعران و هنرمندان سکولار دمکرات ایرانی

بند ِ يک: بر اساس  نیازهای فرهنگی ـ سياسی ِ آينده ء کشورمان، ايران، و بر بنیاد اين بينش که جایگزین ِ فرمانروایی اسلامی کنونی می بایست يک فرمانروایی ملی و سکولار دموکرات باشد، «پيوند سرای نويسندگان، شاعران و هنرمندان ِ سکولار دموکرات ايران» (که از اين پس، در اين سند: «پيوند سرا» نامیده می شود) در تاريخ 14 امرداد 1393 خورشیدی (در یک سد و هشتمین سالگشت ِ پيروزی انقلاب ِ مشروطهء ایران) آغاز ِ کار ِ خود را به آگاهی هم ميهنان می رسا ند.